MIJN MELANOOM: ANJA, 2020

We stelden drie vragen aan Anja (60 jaar) 

Hoe kwam je erachter dat je melanoomkanker had? 

Dertien jaar geleden kreeg ik de diagnose melanoom. Omdat mijn collega’s een plekje op mijn onderarm wel heel erg donker vonden, was ik naar de huisarts gegaan. Gelukkig stuurde mijn huisarts mij meteen door naar de dermatoloog. Deze bevestigde na het weghalen en onderzoek dat het een melanoom was. Er moest een ruimere uitsnede gedaan worden om zeker te weten dat alles weggehaald was en er geen uitzaaiingen waren. Ik was er op tijd bij werd mij gezegd, de Breslow dikte was 0,9 mm. Ik hoefde daarom ook geen nabehandeling. Wat was ik opgelucht. Wel ben ik ongeveer drie jaar onder controle gebleven en daarna ben ik mijzelf blijven controleren.

Tien jaar na het weghalen van het melanoom (zo’n 3 jaar geleden) voelde ik opeens een knobbel in mijn oksel. Ik dacht eerst nog dat het een ontstoken haarzakje was of zo. Ik was er toch niet gerust op en ben naar de huisarts gegaan. Nadat ze mij onderzocht had zei ze me dat ik maar meteen naar het ziekenhuis moest om een echo te laten maken, voor alle zekerheid. Ze dacht dat het niet zo'n vaart zou lopen en ik eerlijk gezegd ook niet. Na de echo moest ik bij de dermatoloog komen en deze vertelde mij dat het niet goed was. Ik moest meteen een punctie laten doen en diezelfde middag bleek dat het een uitzaaiing van het eerdere melanoom was.

Hoe ging het verder, na dit slechte nieuws?

De chirurg waar ik toen kwam maakte er meteen werk van, hij wilde de knobbel binnen 14 dagen verwijderen. Bij de operatie werden 27 lymfeklieren weggehaald uit mijn oksel. De drain die geplaatst was is na tien dagen verwijderd. Gelukkig bleek er maar 1 klier kwaadaardige cellen te bevatten en de poortwachtklier was schoon.. Er is ook een PET -scan gemaakt en daar waren verder geen  uitzaaiingen te zien, dus hoefde ik geen nabehandeling. Wel ben ik in het ziekenhuis geïnstrueerd om oefeningen te doen.

Een dag na de operatie was ik weer thuis. Ik kreeg gelukkig veel steun van mijn man en zoon, van mijn zussen en van vrienden in de straat. De wond en drain werden dagelijks door de thuiszorg verzorgd. Vanaf de tweede dag ben ik, eerst voorzichtig, begonnen met 3 x daags oefeningen met de arm. Dit heb ik een maand volgehouden. Als ik soms het gevoel heb dat er een verdikking in de oksel zit, dan doe ik die oefeningen weer een paar keer. Ik heb geen lymfoedeem gekregen, waarschijnlijk mede hierdoor.

  

Hoe gaat het nu met je? 

Ik ben nu nog steeds schoon, voor zover bekend en krijg nu een jaarlijkse controle. Maar die angst dat ik toch een uitzaaiing kan hebben ergens anders in mijn lichaam, die angst krijg ik niet weg.

Ik probeer zoveel mogelijk positief te blijven, dat lukt de meeste dagen goed en soms heb ik een mindere dag.  Ik ben achteraf heel blij dat zowel de huisarts, als de dermatoloog en de chirurg zo snel gehandeld hebben. Over de zorg zowel in het ziekenhuis als van de thuiszorg ben ik heel tevreden. Als ik ongerust ben, kan ik zowel bij de huisarts als in het ziekenhuis snel terecht.

 

 

Stichting Melanoom

Postbus 9199
1180 MD AMSTELVEEN

 

STICHTING MELANOOM 2020