MIJN MELANOOM: YVONNE, 2020

We stelden vier vragen aan Yvonne (33 jaar) 

Hoe kwam je erachter dat je melanoomkanker had? 

Op een warme zomerdag begin april 2018 toen ik naar Egmond aan Zee ging met mijn moeder en mijn broertje. Die dag had ik een zomers jurkje aan en reageerde mijn moeder nogal heftig op een moedervlek op mijn bovenbeen. Het was een kleine donkere zwarte moedervlek met ook paarse kleuren erin. Zelf schrok ik niet van het plekje maar wel van mijn moeders reactie en vond het een beetje overdreven maar vaak hebben moeders achteraf toch gelijk blijkt maar weer. 
 
Die dag heb ik beloofd de volgende dag meteen een afspraak bij de huisarts te maken. Zij verwees mij direct door omdat ze de moedervlek niet vertrouwde. Vier dagen later werd er in het ziekenhuis hetzelfde geconstateerd. De moedervlek is vier dagen later verwijderd en de uitslag hiervan volgde twee weken later. De uitslag wees uit dat het om een melanoom ging. Ik reageerde op dat moment heel nuchter omdat ik geen idee had wat dat betekende. Het besef dat melanoom de meest agressieve vorm van huidkanker is, kwam pas later toen we er thuis over gingen praten. 

 

Hoe ging het verder, na dit slechte nieuws?

Om te onderzoeken of er plaatselijke uitzaaiingen (satelliet metastasen, red.) waren en de kans op terugkeer van het melanoom te verkleinen, is er rondom het litteken van de eerste operatie nog eens een centimeter huid én onderhuids vet tot aan het spierweefsel weggesneden (re-excisie, red.). Er werden geen uitzaaiingen gevonden en ik had geen verdere behandeling nodig. Bij de jaarlijkse controle in 2019 is er door de dermatoloog weer een verdachte moedervlek weggesneden, gelukkig was deze goedaardig! Dit geeft aan hoe belangrijk de jaarlijkse controle kan zijn. Maar ook dat je zelf alert moet zijn op veranderingen van je huid. Mijn vriend checkt bijvoorbeeld mijn rug regelmatig en ik die van hem. Ook wijzen wij onze vrienden op het belang hiervan. 

  

Hoe gaat het nu met je? 

Goed! Afgelopen januari zijn mijn vriend en ik door Midden-Amerika gereisd en heb ik nog net zoveel van de zon genoten als voorheen. Wel ben ik sinds mijn ervaring met melanoom anders over zonbescherming na gaan denken. Ik weet nu dat het beter is om de zon wanneer deze op zijn sterkst is te vermijden, en me vaker en beter in te smeren met factor 50. 
 
Wel heb ik nog altijd last van het litteken wanneer het koud is of ik te strakke broeken draag, tegen deze pijn heb ik een aantal injecties gehad en krijg ik fysiotherapie behandelingen. Zo wordt dit langzaam iets beter. 

Waarom deel je jouw verhaal? 

Zelf reis ik veel en heb ik voor langere tijd in het buitenland gewoond, voornamelijk in zonnige landen als Aruba en Australië. Door de hitte kon je daar soms niet eens gaan zwemmen. Vorig jaar toen ik in Argentinië was, merkte ik dat daar heel anders tegen insmeren wordt aangekeken. Toen een Argentijnse vriend mij dit zag doen, werd me dat afgeraden omdat ik anders niet bruin zou worden. Dat je van onbeschermd zonnen huidkanker kunt krijgen, daar had hij nog nooit van gehoord!  Omdat veel jongeren reizen en velen net als ik niet weten dat huidkanker steeds vaker bij jongeren voorkomt hoop ik met mijn verhaal de awareness onder jongeren te vergroten. 
 
Met een beetje kennis zijn verdachte plekjes op tijd te herkennen.
Check your loved ones, Check yourself! 

 

 

Stichting Melanoom

Postbus 9199
1180 MD AMSTELVEEN

 

STICHTING MELANOOM 2020